Debaty sejmoweXIII Kadencja

Interpelacja w sprawie prowadzenia rejestru zastawów sprzecznie z ustawą

   Zgodnie z art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrów i rejestrze zastawów (DzU nr 149, poz. 703; zm. DzU z 1997 r. nr 121, poz. 769) rejestr zastawów prowadzą sądy rejonowe (sądy gospodarcze), które mają siedzibę w miastach będących siedzibą wojewodów i obejmują swoją właściwością obszar województwa. Sądem miejscowo właściwym dla dokonania wpisu jest sąd okręgu, gdzie znajduje się miejsce zamieszkania (siedziba) zastawcy (art. 36 ust. 3).    Ustawa nie przewiduje innego sposobu prowadzenia rejestru zastawów, nie daje również podstaw do uregulowania rejestru zastawów przez Ministerstwo Sprawiedliwości w sposób odbiegający od postanowień ustawy. Minister sprawiedliwości, w oparciu o art. 43 pkt 1 cytowanej ustawy, został natomiast upoważniony do określenia szczegółowej organizacji i sposobu prowadzenia rejestru zastawów.    Na tej podstawie minister sprawiedliwości wydał w dniu 15 października 1997 r. rozporządzenie w sprawie szczegółowej organizacji i sposobu prowadzenia rejestru zastawów (DzU nr 134, poz. 892). W § 19 rozporządzenia potwierdza się, że czynności związane z prowadzeniem rejestru wykonuje się w siedzibie sądu, o którym mowa w art. 36 ust. 2. Tymczasem rejestr zastawów prowadzi w kraju 6 sądów (w Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Lublinie, Poznaniu i Warszawie).    Rodzi się pytanie: Jakimi względami podyktowano wprowadzenie praktyki, która jest sprzeczna z ustawą, powoduje poważne utrudnienia dla zastawców i zastawników oraz w znacznym stopniu wydłuża dokonanie wpisu do rejestru zastawów?    Innym problemem związanym z wejściem w życie ustawy o zastawie rejestrowym jest niespójność (a wręcz sprzeczność) przepisów przejściowych tej ustawy (art. 51) z przepisem przejściowym do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (art. 181).    Poseł Zenon Kufel    Warszawa, dnia 23 stycznia 1998 r.