Debaty sejmoweXIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie wyjaśnienia okoliczności towarzyszących przygotowawczemu postępowaniu karnemu prowadzonemu przez Prokuraturę Okręgową w Gdańsku w związku ze sprawą spółki ˝Europolgaz˝

   Szanowny Panie Marszałku! Stosownie do przekazanego pismem DSPR 4402-500/01 z 18 czerwca 2001 r. upoważnienia prezesa Rady Ministrów do udzielenia odpowiedzi na skierowaną pod numerem SPS-0202-665/01 z 8 czerwca 2001 r. interpelację posła Henryka Goryszewskiego w sprawie wyjaśnienia okoliczności towarzyszących przygotowawczemu postępowaniu karnemu prowadzonemu przez Prokuraturę Okręgową w Gdańsku w związku ze sprawą spółki ˝Europolgaz˝ uprzejmie informuję, co następuje:    Prokurator okręgowy w Gdańsku, wykonując wydane na podstawie art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (DzU z 1994 r. nr 19 poz. 70, z późn. zm.) oraz § 14 i 42 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 11 kwietnia 1992 r. regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (DzU z 1992 r. nr 38, poz. 163, z późn. zm.) polecenie służbowe ministra sprawiedliwości, prokuratora generalnego z dnia 13 grudnia 2000 r., postanowieniem z 22 grudnia 2000 r. wszczął śledztwo nr V Ds 166/00 w sprawie przekroczenia w latach 1992-2000 uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych w związku z budową gazociągu jamalskiego oraz położenia wzdłuż gazociągu światłowodu telekomunikacyjnego i wyrządzenia w ten sposób szkody skarbowi państwa, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 K.k. w zb. z art. 296 § 1 K.k. w zw. z art. 11 § 2 K.k.    Zarządzeniem prokuratora okręgowego w Gdańsku z 3 stycznia 2001 r., wydanym na podstawie art. 311 § 3 pkt 1 K.p.k. i art. 312 pkt 1 K.p.k., przeprowadzenie śledztwa powierzono Zarządowi Śledczemu Urzędu Ochrony Państwa w Warszawie.    Po uzyskaniu w toku śledztwa dowodów dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przez Wacława Bolesława Niewiarowskiego przestępstwa z art. 231 § 1 i 2 K.k. - działając na podstawie art. 313 § 1 K.p.k. - postanowieniem z 28 maja 2001 r. przedstawiono wymienionemu zarzut, że:    - w dniu 22 września 1993 r. w Warszawie, pełniąc funkcję ministra przemysłu i handlu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Gas Trading z siedzibą w Warszawie, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że będąc zobowiązanym na podstawie uchwały nr 76/93 Rady Ministrów z dnia 14 września 1993 r. do realizacji porozumienia między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Federacji Rosyjskiej o budowie systemu gazociągów dla tranzytu gazu rosyjskiego przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dostawach gazu rosyjskiego do Rzeczypospolitej Polskiej, podpisanego w dniu 25 sierpnia 1993 r., w piśmie z dnia 22 września 1993 r., oznaczonym GM/ZOP/171/93, skierowanym do dyrektora Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa, zaakceptował projekt statutu spółki akcyjnej System Gazociągów Tranzytowych ˝Europolgaz˝ z siedzibą w Warszawie, sprzeczny z postanowieniami zawartymi w wyżej wymienionym porozumieniu polsko-rosyjskim, zatwierdzonym następnie uchwałą Rady Ministrów nr 76/93 z dnia 14 września 1993 r., przy czym sprzeczność ta dotyczyła podmiotów, które miały założyć spółkę akcyjną System Gazociągów Tranzytowych ˝Europolgaz˝ SA oraz podziału akcji pomiędzy tymi podmiotami w tworzonej spółce ˝Europolgaz˝ SA, czym działał na szkodę interesu publicznego, gdyż została naruszona równowaga stron PGNiG i ˝Gazprom˝ w spółce SGT ˝Europolgaz˝ SA w Warszawie.    Uzasadnienie do przedstawienia zarzutu stanowiły uzyskane w toku śledztwa dokumenty, w tym:    - porozumienie między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Federacji Rosyjskiej o budowie systemu gazociągów dla tranzytu gazu rosyjskiego przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dostawach gazu rosyjskiego do Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 sierpnia 1993 r., zgodnie z treścią którego Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo oraz rosyjska spółka akcyjna ˝Gazprom˝ miały być założycielami spółki akcyjnej w celu budowy i eksploatacji systemu gazociągów tranzytowych, a każdy z tych założycieli miał objąć po 50% akcji w powyższej spółce,    - uchwała nr 75/93 Rady Ministrów z dnia 14 września 1993 r. w sprawie zatwierdzenia porozumienia między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Federacji Rosyjskiej o budowie systemu gazociągów dla tranzytu gazu rosyjskiego przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dostawach gazu rosyjskiego do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z treścią której Rada Ministrów zatwierdziła porozumienie i nałożyła obowiązek nadzoru i zapewnienia wykonania porozumienia ministrowi przemysłu i handlu,    - statut spółki akcyjnej SGT ˝Europolgaz˝ SA w Warszawie, zgodnie z treścią którego założycielami powyższej spółki zostali: 1) PGNiG, 2) rosyjska spółka akcyjna ˝Gazprom˝, 3) ˝Gas Trading˝ Sp. z o.o.,    - pismo ministra przemysłu i handlu Wacława Niewiarowskiego z dnia 22 września 1993 r., zgodnie z treścią którego minister przemysłu i handlu wyraził zgodę na utworzenie spółki akcyjnej w celu budowy systemu gazociągów tranzytowych dla tranzytu gazu rosyjskiego przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dla dostaw gazu rosyjskiego do Rzeczypospolitej Polskiej oraz zaakceptował statut powyższej spółki,    oraz zeznania świadków, m.in.:    - Hanny Suchockiej - byłej premier rządu w okresie podpisania porozumienia,    - Henryka Goryszewskiego - byłego wicepremiera w rządzie Hanny Suchockiej,    - Lesława Podkańskiego - byłego ministra współpracy gospodarczej z zagranicą w rządzie Józefa Oleksego,    - Józefa Oleksego - byłego premiera rządu,    - byłych ministrów przemysłu i handlu: Marka Pola i Klemensa Ścierskiego,    - Pawła Hołowni - jednego z członków zespołu negocjacyjnego ze strony PGNiG co do treści statutu SGT ˝Europolgaz˝ SA.    Odnosząc się wprost do pytań postawionych przez posła Henryka Goryszewskiego, uprzejmie informuję, w kolejności przyjętej w interpelacji:    - ze zgromadzonych dotychczas dowodów wynika, że przekroczenie przez Wacława Niewiarowskiego uprawnień nastąpiło w dniu 22 września 1993 r. i polegało na zaakceptowaniu sprzecznego z zatwierdzonym uchwałą Rady Minsitrów nr 76/93 z 14 września 1993 r. porozumieniem między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Federacji Rosyjskiej z 25 sierpnia 1993 r., projektu statutu spółki akcyjnej Systemu Gazociągów Tranzytowych ˝Europolgaz˝,    - nie stwierdzono, aby o przebiegu postępowania przygotowawczego w powyższej sprawie decydowały inne niż wynikające z przepisów Kodeksu postępowania karnego względy.    Wydanie polecenia służbowego dotyczące wszczęcia śledztwa znajduje umocowanie w treści cytowanych na wstępie przepisów ustawy o prokuraturze i regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, co przeczy tezie o innych niż ustawowe przyczynach ingerencji prokuratora generalnego w tej sprawie.    Jeżeli pan poseł dysponuje dowodami istnienia jakichkolwiek nacisków, w tym politycznych, oraz ingerencji w przebieg tego postępowania, wskazane byłoby ich przedstawienie w celu wyeliminowania,    - kwestię odpowiedzialności za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie określa przepis art. 552 K.p.k., który stanowi, iż odszkodowanie obciąża skarb państwa.    Łączę wyrazy szacunku    Minister    Lech Kaczyński    Warszawa, dnia 27 czerwca 2001 r.