Debaty sejmoweXIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie polityki gazowniczej państwa

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo DSPR 4401-561/00 z dnia 4 października br. dotyczące interpelacji posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie polityki gazowniczej państwa, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, przedstawiam następujące wyjaśnienia.    Ad 1. Polityka dywersyfikacji źródeł zaopatrzenia Polski w gaz, którą obecnie realizuje rząd RP, została określona w przyjętym przez Radę Ministrów w dniu 22 lutego 2000 r. dokumencie ˝Założenia polityki energetycznej Polski do 2020 roku˝. Zgodnie z tym dokumentem istnieje konieczność poszukiwania nowych źródeł dostaw gazu z importu. Zróżnicowanie tych źródeł, rozumiane jako bezpośrednie infrastrukturalne połączenie z przynajmniej dwoma zagranicznymi złożami gazu ziemnego za pomocą rurociągów przesyłowych, przekraczających granice państwa, wymaga importu gazu również z Europy Zachodniej.    Zgodnie z umową z 5 maja 1999 r. w ramach tzw. małego kontraktu 0,5 mld m3 gazu norweskiego będzie dostarczane do Polski poprzez system gazociągów niemieckich do punktu odbioru w Zgorzelcu do 2006 r. Dostawy rozpoczęły się od dnia 1 października 2000 r.    Rozpoczęcie realizacji dostaw norweskiego gazu z ˝małego kontraktu˝ oraz wsparcie polityczne na szczeblu premierów obu krajów umożliwiły znaczne przyspieszenie prac związanych z wynegocjowaniem kontraktu handlowego z GFU/Statoil na dostawy do Polski 5 mld m3 gazu norweskiego nowym rurociągiem łączącym bezpośrednio norweskie złoża gazu na Morzu Północnym z polskim wybrzeżem w Niechorzu. W przypadku podpisania umowy handlowej na import gazu z Norwegii gazociąg do Niechorza będzie realizowany przez stronę norweską bądź konsorcjum zorganizowane przez stronę norweską.    Deklarację w sprawie dostaw gazu z Norwegii do Polski podpisali premierzy Polski i Norwegii w lipcu br. Zgodnie z deklaracją odpowiedni kontrakt na dostawę gazu zostanie podpisany do końca bieżącego roku. Rozmowy prowadzą upoważnione podmioty obu stron, tj. Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo SA oraz Statoil.    Odnosząc się do ocen dotyczących kosztów budowy gazociągu z Norwegii do Polski, pragnę poinformować, że w dniu 3 października br. przedstawiciele Polskiego Górnictwa Naftowego SA, norweskiej firmy Statoil, duńskiej firmy DONG podpisali protokół o wspólnych pracach mających na celu zbadanie technicznych i handlowych aspektów budowy gazociągu Baltic Pipe, łączącego terytorium Polski i Danii, który mógłby być częścią bezpośredniego połączenia złóż norweskich z wybrzeżem Polski. Do czasu zakończenia tych rozmów nie jest możliwa ocena kosztów budowy gazociągu i terminu zakończenia tej inwestycji.    Ad 2, 3. Jednym z kolejnych sposobów dywersyfikacji dostaw gazu może być również połączenie infrastruktury gazowej Polski i Niemiec m.in. dzięki rurociągowi Bernau-Szczecin. Dlatego też minister gospodarki zaproponował PHZ ˝Bartimpex˝ bezpośrednie rozmowy z PGNiG SA w celu dokonania analiz potrzeb rynkowych w odniesieniu do paliw gazowych i nawiązanie bezpośredniej współpracy obu stron w zakresie nowych inwestycji infrastrukturalnych.    Ad 4. Odnosząc się do pytania w sprawie wystąpienia pana Piotra Naimskiego podczas Światowego Kongresu Gazowniczego w Nicei, pragnę podkreślić, że pan P. Naimski nie otrzymał upoważnienia do prezentowania stanowiska rządu. Wystąpienie, o którym mowa w interpelacji, o ile miało rzeczywiście miejsce, należy traktować jako ściśle prywatne.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Andrzej Karbownik    Warszawa, dnia 18 października 2000 r.