Debaty sejmoweXIII Kadencja

Interpelacja w sprawie braku rozwiązań prawnych umożliwiających wypłaty odpraw pracownikom PKP, zwolnionym z pracy w latach 2000-2003

   Szanowny Panie Ministrze! W dniu 09.01.2006 r. do mojego biura poselskiego w Sycowie wpłynęło pismo, podpisane przez 48 byłych pracowników Zakładu Robót Inżynieryjnych Sp. z.o.o. w Warszawie, z prośbą o pomoc w rozwiązaniu ich, jakże trudnej, sytuacji. Przedstawiona mi sprawa jest o tyle bulwersująca, że ponownie ˝ofiarami polskiego prawodawstwa˝ stali się ludzie, którzy po 20, a nawet 30 latach pracy zostali pozostawieni sami sobie, bez środków do życia i z ustawowym prawem do odprawy pieniężnej, którego to uprawnienia nie są w stanie w żaden sposób wyegzekwować ze względu na źle skonstruowane przepisy prawne.    Rozpoczęta w 2000 r., w oparciu o ustawę z dnia 08.09.2000 r. o komercjalizacji, prywatyzacji i restrukturyzacji Przedsiębiorstwa Państwowego ˝Polskie Koleje Państwowe˝, restrukturyzacja PKP spowodowała, że w oparciu o jego majątek utworzony został, z połączenia Zakładów Mostowych, funkcjonujących poprzednio w ramach PKP, Zakład Robót Inżynieryjnych Sp. z.o.o. z siedzibą w Warszawie, który przed ogłoszeniem upadłości zatrudniał ponad 600 osób. Ogłoszenie upadłości tego zakładu w czerwcu 2003 r. spowodowało, że wszyscy pracownicy zostali zwolnieni z pracy, a jedynie połowa z nich znalazła dalsze zatrudnienie w innych zakładach wchodzących w skład Grupy PKP S.A. Pozostali, nie dość, że stracili pracę definitywnie, to nie otrzymali odpraw, które były im zagwarantowane przez ww. ustawę. Przyczyną takiego stanu rzeczy wydaje się, po raz kolejny, pośpiech i brak dokładności przy zmianie przepisów regulujących kwestie zasadnicze związane z kształtowaniem zabezpieczenia finansowego dla osób, które w wyniku restrukturyzacji przedsiębiorstwa tracą pracę, a zatem i dotychczasowe możliwości zarobkowe. Nie muszę przy tym zaznaczać, jak znaczącą i ważną sprawą dla tych osób jest zabezpieczenie sobie, chociaż na jakiś czas, środków finansowych, z których przecież bardzo często korzystają całe rodziny. Otóż w ustawie z dnia 28.03.2003 r. o zmianie ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji Przedsiębiorstwa Państwowego ˝Polskie Koleje Państwowe˝ oraz o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami ustawodawca wprawdzie przedłużył uprawnienie dla zwalnianych w 2003 r. pracowników do otrzymania jednorazowej odprawy pieniężnej, ale nie określił źródeł ich finansowania i podmiotu odpowiedzialnego za wypłatę tych wynagrodzeń. Sytuacja ta do złudzenia przypomina uchwalenie w 2000 r. tzw. ustawy 203, w której obarczono publiczne jednostki służby zdrowia kosztami podwyżki wynagrodzeń dla swoich pracowników, nie wskazując przy tym źródeł ich finansowania.    Jak wynika z dostarczonych mi dokumentów, w chwili obecnej byli pracownicy Zakładu Robót Inżynieryjnych Sp. z.o.o. w Warszawie nie mogą uzyskać, należnych im przecież zgodnie z powołaną ustawą, pieniędzy z tytułu jednorazowej odprawy. Zarówno PKP S.A., jak i bezpośredni pracodawca odmawiają wypłaty tych należności, powołując się paradoksalnie na te same przepisy. Żądania wypłaty odpraw, kierowane do sądów w drodze powództw, przeciwko tym podmiotom są oddalane bądź odrzucane. Sytuacja tych ludzi jest o tyle dramatyczna, że w chwili obecnej zostało umorzone postępowanie upadłościowe co do Zakładu Robót Inżynieryjnych Sp. z.o.o. w Warszawie ze względu na to, że majątek, który pozostał po wyłączeniu z niego przedmiotów majątkowych obciążonych ograniczonymi prawami rzeczowymi na rzecz innych wierzycieli, nie wystarczy nawet na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego, a co dopiero liczyć na możliwość zaspokojenia ich roszczeń. Dodatkowo ludzie ci nie mogą liczyć nawet na wypłatę tych należności z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, ponieważ ich stosunek pracy ustał w okresie dłuższym niż 6 miesięcy poprzedzających dzień wystąpienia niewypłacalności pracodawcy i w okresie dłuższym niż 4 miesiące następujące po tym dniu (art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 29.12.1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy).    Artykuł 2 Konstytucji stanowi, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej, co oznacza, że prawo w Polsce winno być stanowione w sposób rzetelny, a obywatele powinni mieć pełne zaufanie do tego prawa. Chcąc realizować w praktyce zasadę państwa praworządnego i budować zaufanie obywateli do instytucji publicznych i poszczególnych organów państwa, musimy tworzyć prawo spójne i przejrzyste, służące obywatelowi, a przede wszystkim prawo realne i w każdym przypadku wykonalne. Doskonale zdaję sobie sprawę, że użyte przeze mnie słowo ˝musimy˝ odnosi się przede wszystkim do mnie jako przedstawiciela władzy ustawodawczej, ale jednocześnie mam świadomość, że Pan Minister, jako przedstawiciel władzy wykonawczej, może skutecznie zainicjować proces zmian obowiązującego prawa.    Bardzo serdecznie proszę Pana Ministra o podjęcie wszelkich niezbędnych działań zmierzających, po pierwsze, do ustalenia, czy rzeczywiście osobom tym nie będzie można w żaden sposób wypłacić tych odpraw, po drugie, do ewentualnego wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwych przepisów prawnych. Bardzo proszę również o poinformowanie mnie o podjętych działaniach.    Z wyrazami szacunku    Poseł Beata Kempa    Warszawa, dnia 17 lutego 2006 r.